Malinwa-Cercle, 20 oktober 2007. Het is koud op de tribunes ADK en na negentig minuten staat de ontluisterende 0-4 op het scorebord. Wat me vanuit een nochtans weerom goed gevuld vak C opvalt is de stilte bij het thuispubliek. De enige stemmen die doorheen het stadium weergalmen zijn deze van een gemotiveerde en enthousiaste Cercle-aanhang. Logisch misschien, in het licht van de feiten - Cercle is duidelijk de ploeg in vorm en de revelatie van deze eerste periode. Dat de achterbank van Glenn De Boeck & Co. het uitzingen is dus niet meer dan normaal. Maar daartegenover staat de opmerkelijke stilte in vakken zoals I en J, die inmiddels toch een stevige reputatie hadden uitgebouwd bij vriend en vijand als heuse sfeervakken - zelfs in slechte tijden. Weg was echter die uitgelaten sfeer, zelfs bij achterstand - lang vergeten de zeges van verleden jaar en de opsteker tegen die andere ploeg uit Brugge, een paar weken geleden. Bijzonder pijnlijk werd het wanneer de Green Posse (terecht) de vraag stelde: "waar is de hel van Malinwa?"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten